เล่มที่4 บทที่6: ลงทะเลสาบล่าอสรพิษ

Desolate Era เล่ม4: นิเวศน์ใต้วารี

บทที่ 6: ลงทะเลสาบล่าอสรพิษ

ห้วงมิติที่บิดผันสงบลงในที่สุด จี้หนิงพบว่าตนเองถูกส่งกลับมายังถ้ำอันมืดมิดภายในรังของอสรพิษเหินหาว เขาได้แต่ฝืนหัวเราะกับตนเอง ครั้งนี้ไม่เพียงเก็บกู้ชีวิตน้อยๆกลับมาได้สำเร็จยังพบพานวาสนาในคราเคราะห์ ส่งผลให้วิชาฝีมือรุดหน้าเข้มแข็งขึ้นอีกมากมาย

เขาเรียกกุญแจนิเวศน์ขึ้นมาในมือ ทดลองใช้พลังปราณของตนในการสร้างพันธะครอบครองและพบกับความล้มเหลวดังคาด การจะย้อนกลับไปอีกครั้งคงต้องรอจนกว่าจะสามารถเข้าสู่ระดับตำหนักม่วง

จี้หนิงเก็บกุญแจนิเวศน์กลับเข้าไปในสมบัติวิเศษสำหรับเก็บของแล้วพริ้วร่างออกจากถ้ำราวสายลมหอบหนึ่ง

………

ภายในที่พักแรมริมทะเลสาบอสรพิษเหินหาว ยู้จี่เซาะนั่งอยู่บนระเบียงเหม่อมองไปยังผิวทะเลสาบเบื้องหน้า สองมือประคองถ้วยน้ำอุ่นจิบดื่มลงไป

จี้ยี่ฉวนพลันโถมกายออกมาจากภายในที่พัก ตะโกนเรียกชื่อผู้เป็นภรรยาด้วยน้ำเสียงและสีหน้าอันตื่นเต้นยินดีขัดกับอุปนิสัยเย็นชาที่พบเห็นจนชินตา

ข้าสัมผัสถึงกระบี่หยกได้อีกครั้งแล้ว เงาร่างไม่ทันบรรลุคำพูดมาถึงก่อน มันยังเป็นปกติดีทุกประการ ลูกหนิงสมควรถูกดึงดูดเข้าสู่ห้วงมิติเวลาที่แปลกแยกออกไปจริงๆ และตอนนี้เขากลับมาแล้ว

ยู้จี่เซาะหลับตาลง หยาดน้ำตาไหลรินออกมาเป็นเส้นสาย นางพร่ำกล่าวขอบคุณเทพยดาฟ้าดินไม่ขาดปาก

ลูกหนิงปรากฎตัวขึ้นที่บริเวณใจกลางของทะเลสาบ ที่นั่นสมควรมีเกาะอยู่แห่งหนึ่ง

เมื่อได้ยินดังนั้น ยู้จี่เซาะลุกยืนขึ้นทันที พวกเรารีบไปหาเขากัน

จี้ยี่ฉวนในยามนี้ไม่มีเค้าความเย็นชาใดๆหลงเหลือให้เห็น ความตื่นเต้นยินดีที่ฉายชัดบนใบหน้ายังยิ่งกว่าเมื่อครั้งที่รับทราบว่าบุตรชายประสบความสำเร็จถึงระดับเหนือธรรมชาติอีก

เนื่องจากทั้งสองไม่ทราบว่าต้องรอคอยเนิ่นนานเพียงใด วิหคอัคคีฟ้าจึงถูกส่งคืนเจ้าของไปตั้งแต่แรก จี้ยี่ฉวนรีบรุดเข้าประคองร่างของภรรยา คนทั้งสองกลับกลายเป็นประกายแสงพุ่งตัดผ่านผิวน้ำมุ่งหน้าสู่ใจกลางทะเลสาบอย่างรวดเร็ว

………

ในขณะนั้นเอง

อสรพิษเหินหาว ข้าจี้หนิงกลับมาแล้ว! จะซุกหัวหดหางไปจนถึงเมื่อใด?” เสียงร้องท้าทายถ่ายทอดออกจากใจกลางทะเลสาบ คลื่นเสียงอันทรงพลังกระจายออกไปทุกทิศทาง รวมถึงบริเวณที่สองสามีภรรยากำลังมุ่งหน้าเข้าไป

ลูกคนนี้…” รอยยิ้มที่สูญหายไปนานกลับคืนสู่ใบหน้าของยู้จี่เซาะอีกครั้ง ทันทีที่กลับคืนสู่โลกภายนอกก็ท้าสู้กับศัตรู

จี้ยี่ฉวนผงกศีรษะรับ อาศัยความสำเร็จของประกายชาดเก้าชั้นฟ้า ระดับเหนือธรรมชาติ พลังฝีมือของลูกหนิงสมควรไม่อ่อนด้อยไปกว่าอสรพิษเหินหาว ครั้งนี้เมื่อสามารถกลับออกจากทิพยสถานเขาคงได้รับของวิเศษบางประการมาด้วยจึงมั่นใจถึงเพียงนี้ แต่ต่อให้เกิดเหตุสุดวิสัยอันใดขึ้นเมื่อมีพวกเราคอยคุมเชิงอยู่ที่นี้ก็ไม่มีอะไรที่ต้องกังวล

ทั้งสองสนทนาพลางเดินทางพลางระดับความเร็วมิได้ลดถอยลงแม้แต่น้อย

ชั่วครู่ให้หลัง จี้ยี่ฉวนพลันสังเกตเห็นห้วงน้ำของทะเลสาบที่เบื้องหน้าแยกออกเป็นสองฟาก พร้อมกับเงาร่างของเด็กหนุ่มที่ก้าวลงสู่เบื้องลึกด้านล่าง ดูนั่น เด็กน้อยกลับมีพลังแข็งแกร่งไม่น้อย สามารถบังคับสายน้ำให้แยกออกจากกัน

เขาจะลงสู่ก้นทะเลสาบเช่นนั้นหรือ?” ยู้จี่เซาะกล่าวด้วยน้ำเสียงกังวล

จี้ยี่ฉวนรีบกล่าวปลอบ ไม่ต้องเป็นห่วงไป เจ้าเองก็เลี้ยงเขามาตั้งแต่เล็ก ลูกของเราไหนเลยเคยเอาชีวิตเข้าเสี่ยงโดยปราศจากความมั่นใจ

หลังจากรับฟังการแยกแยะ นางจึงค่อยสงบลงในที่สุด

วางใจเถิด พวกเราจะรอคอยอยู่เหนือผิวน้ำ หากเกิดอันใดผิดปกติ ข้าจะรีบลงไปช่วยเขาเอง

……..

หลังจากที่ส่งเสียงท้าทายเป็นเวลานานแต่ไม่บังเกิดผล จี้หนิงจึงตัดสินใจใช้พลังในการควบคุมวารีแหวกสายน้ำของทะเลสาบรอบกายออกแล้วมุ่งหน้าลงสู่เบื้องล่าง

เหล่าสัตว์อสูรรับใช้ที่เห็นเหตุการณ์รีบมุ่งหน้าลงสู่รังของอสรพิษเหินหาวที่ส่วนลึกของทะเลสาบทันที

นายท่าน! นายท่าน!”

เกิดเรื่องอันใดขึ้น?” เสียงคำรามของอสรพิษเหินหาวดังขึ้นจากบนแท่นที่ตัวมันในร่างมนุษย์นั่งอยู่

เรียนนายท่าน จี้หนิงผู้นั้นผ่าแยกผืนน้ำแล้วมุ่งหน้าลงมาใต้ทะเลสาบแล้ว

มุ่งหน้าลงมาใต้ทะเลสาบ?” อสรพิษเหินหาวผุดลุกขึ้นยืนทันที พวกเจ้าเห็นหรือไม่ว่ามันใช้วิธีใดในการแยกผืนน้ำ?”

พวกข้าไม่เห็นมันใช้พลังปราณหรือท่าจู่โจมอันใด ราวกับว่าผืนน้ำเปิดแยกออกจากกันเองตามธรรมชาติ

อสรพิษเหินหาวกล่าวด้วยน้ำเสียงเหลือเชื่อว่า มิน่าเล่ามันจึงกล้าท้าทายข้า เจ้าเด็กผู้นี้กลับมีพลังในการควบคุมวารีทั้งที่เพิ่งจะเข้าสู่ระดับเหนือธรรมชาติได้ไม่นาน แต่ต่อให้เป็นเช่นนั้นแล้วจะเป็นไร อย่างมากมันก็เป็นแค่ระดับเหนือธรรมชาติขั้นต้นเท่านั้น

แก้วตาของมันหดแคบลง กล่าวต่อด้วยน้ำเสียงเย็นยะเยียบ มรรคาสวรรค์เปิดกว้างไม่รู้จักเดิน นรกไร้ทางกลับบุกฝ่าเข้ามา ในเมื่อมันกล้ามาท้าทายข้าถึงก้นทะเลสาบ ข้าอสรพิษเหินหาวจะส่งมันลงสู่นรกภูมิด้วยมือของข้าเอง!”

อสรพิษเหินหาวมีความมั่นใจอย่างเปี่ยมล้น ก้นทะเลสาบแห่งนี้เป็นถิ่นที่มันคุ้นเคย ไม่มีทางที่ผู้ใดจะสามารถวางกำลังลอบทำร้ายหรือสกัดจับมันได้ ร่างของมันพลันกลับคืนเป็นอสรพิษขนาดมหึมาแหวกว่ายออกสู่ห้วงน้ำด้านนอก

………

เด็กบัดซบขวัญกล้าบังอาจจริงๆ

ที่เบื้องหน้าของอสรพิษเหินหาวคือจี้หนิงที่ก้าวเดินลงมาจนใกล้ถึงก้นทะเลสาบ ผืนน้ำรอบร่างกายของเขาถูกแหวกออกจากกันเป็นอาณาเขตรูปทรงกระบอก เขาเองก็สังเกตเห็นดวงตาสีแดงฉานและเงาร่างขนาดยักษ์ของอสรพิษเหินหาวที่เคลื่อนใกล้เข้ามาเช่นกัน

จี้หนิง! จงชดใช้ชีวิตลูกของข้ามา!”

อสูรเฒ่าที่เข่นฆ่ามนุษย์นับไม่ถ้วนยังมีหน้ามาทวงถามหนี้ชีวิตอีกหรือ? วันนี้ข้าจะล้างแค้นให้กับชุนเฉา!”

แค้นเก่าอาฆาตใหม่ของหนึ่งมนุษย์หนึ่งอสรพิษพลันปะทุขึ้น ทั้งสองประสานสายตากันโดยไม่มีผู้ใดยินยอมแสดงความอ่อนด้อยออกมา

เด็กบัดซบที่ไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำ ข้าจะไม่ให้เจ้าได้มีโอกาสกลับสู่ผิวน้ำอีกเลย

เมื่อคำพูดสิ้นสุดลงอสรพิษเหินหาวพลันลงมือจู่โจมทันที ร่างยาวเหยียดของมันขดเข้าแล้วพุ่งฉกไปทางเบื้องหน้า ทว่ากลับเป็นส่วนหางของมันที่วกฟาดมาถึงร่างของจี้หนิงก่อน เพียงการจู่โจมนี้ก็มีทั้งระดับความเร็วและพลังทำลายเหนือล้ำกว่าอสรพิษฟ้าครามหลายเท่าตัว

สมเป็นสัตว์อสูรระดับเหนือธรรมชาติขั้นสูงสุด จี้หนิงใจสั่นสะท้าน ไม่กล้าประมาทศัตรูแม้แต่น้อย เขาใช้ท่าร่างปีกวายุเคลื่อนไหวหลบหลีกท่อนหางที่ฟาดเข้าใส่พลางเคลื่อนที่สวนเข้าไปแล้วจู่โจมกระบี่อุดรทมิฬออก อสูรเฒ่า เตรียมตัวรับความตาย!”

อสรพิษเหินหาวบิดร่างวกศีรษะส่งเสียงคำรามคราหนึ่ง ปากกว้างใหญ่แดงฉานอ้าออกจนเห็นเขี้ยวโค้งยาวเหยียด

………………………………………………………………………………………………………………………………

ติชมผลงาน พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น:

https://www.facebook.com/Desolate-Era-แปลไทย-152606241836045/?ref=aymt_homepage_panel

 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s