เล่มที่4 บทที่3: คัดลอก

Desolate Era เล่ม4: นิเวศน์ใต้วารี

บทที่ 3: คัดลอก

ประมุขคนที่ห้า? ข้านี่หรือ?” จี้หนิงอดมิได้ต้องเอ่ยถาม

โคชราสีดำแสดงท่าทีขบขันพลางเดินเข้ามาใกล้มากขึ้นจนสามารถเห็นได้อย่างเลือนรางว่าร่างของมันแท้จริงแล้วโปร่งแสงปราศจากเลือดเนื้อ

นี่ไม่มีใดน่าสงสัย เป็นเจ้านั่นเอง

ข้าไม่ได้หมายความเช่นนั้น เพียงแต่ว่าเหตุใดข้าจึงเป็นประมุขคนที่ห้า เซียนอมตะจูหัวมิใช่ประมุขคนแรกหรอกหรือ?”

ท่านเซียนจูหัวเป็นประมุขคนที่สามของสถานที่แห่งนี้ โคชรากล่าวตอบ

ถ้าเช่นนั้นประมุขคนที่สี่คือผู้ใด?” จี้หนิงเอ่ยถามต่อไปด้วยความสงสัย จากข้อมูลที่เขาได้รับผ่านจดหมายบนเปลือกไม้ของตระกูลเฉินหรง เขาเข้าใจมาตลอดว่าเซียนอมตะจูหัวยังไม่มีผู้สืบทอดมาจนถึงปัจจุบัน

ดวงตาของโคชราสีดำทอแววหวนระลึก มันกล่าวอย่างเชื่องช้า ในครั้งนั้นชื่อเสียงของเซียนอมตะจูหัวแห่งจักรวรรดิเซี่ยโดดเด่นดุจตะวันกลางหาวในฐานะผู้อมตะเสเพลที่เอาชีวิตรอดผ่านสามหายนะเก้าภัยพิบัติมาได้หลายล้านปีราวปาฏิหาริย์ ทว่าความหนักหนาของทัณฑ์สวรรค์นั้นจะเพิ่มขึ้นในทุกๆรอบที่ผ่านไป ในที่สุดท่านเซียนก็มาถึงขีดจำกัด

ท่านเซียนคำนวณแล้วว่าว่าต่อให้เป็นเซียนสวรรค์อมตะที่แท้จริงก็คงไม่อาจข้ามผ่านทัณฑ์สวรรค์ในรอบต่อไป จึงได้ประกาศรับศิษย์เพื่อสืบทอดวิชาฝีมือโดยจำกัดว่าต้องเป็นผู้ที่ฝึกปรือวิชากายาเทพอสูรถึงระดับเหนือธรรมชาติหรือสาวกตำหนักม่วงเท่านั้น

เส้นทางระเบียงที่ใช้ในการทดสอบจึงแบ่งออกเป็นสองเส้นทาง สายหนึ่งสำหรับระดับเหนือธรรมชาติซึ่งก็คือเส้นทางที่เจ้าทดสอบผ่านมา และอีกสายหนึ่งสำหรับบรรดาสาวกตำหนักม่วง

หลังจากที่อัจฉริยะจำนวนนับไม่ถ้วนล้มตายลงในการทดสอบคนแล้วคนเล่า ในที่สุดยอดฝีมือระดับตำหนักม่วงที่มีนามว่า บี่ ก็ผ่านการทดสอบได้สำเร็จ

ทว่าโชคร้าย…” โคชราสีดำส่ายหน้าระบายลมหายใจออก หลังจากที่ท่านเซียนเสียชีวิตไปไม่นาน บี่ที่ขณะนั้นอยู่ในระดับปรมาจารย์หมื่นสำแดง ก็เสียชีวิตลงเช่นกัน นับจากนั้นนิเวศน์แห่งนี้ก็ปราศจากประมุขผู้ครอบครอง ส่วนเขาเสียชีวิตลงที่ไหนด้วยเหตุใดนั้นข้าเองก็ไม่ทราบเช่นกัน

จี้หนิงสอบถามด้วยความสนใจว่า หรือว่าบี่มิได้พกนำนิเวศน์แห่งนี้ติดตัวไปด้วย?”

พกนำติดตัวงั้นหรือ? กระทั่งพันธะครอบครองเขาก็ยังไม่สามารถสร้างได้ เขาจะพกนำติดตัวไปได้อย่างไร?”

กระทั่งระดับปรมาจารย์หมื่นสำแดงก็ยังไม่เพียงพอที่จะสร้างพันธะครอบครองอีกหรือ?”

เด็กน้อยอย่าได้ประเมินทิพยสถานแห่งนี้ต่ำทรามเกินไป นิเวศน์หลังนี้มีประวัติความเป็นมาอันยิ่งใหญ่ ต่อให้บรรลุถึงระดับ จักรวาลแรกกำเนิด หากพลังการฝึกปรือไม่ลึกล้ำเพียงพอก็ยังไม่อาจสร้างพันธะครอบครอง หรือต่อให้บังคับสร้างพันธะขึ้นได้ก็ยังไม่อาจควบคุมสั่งการนิเวศน์แห่งนี้ได้ดั่งใจ

จี้หนิงขบคิดแล้วก็เห็นพ้อง ทิพยสถานที่สามารถเคลื่อนย้ายร่างของผู้คนได้ดังใจไหนเลยสามารถควบคุมสั่งการได้โดยง่าย

เด็กน้อยเข้าใจถึงความยิ่งใหญ่ของสถานที่แห่งนี้แล้วกระมัง?”

ผู้อาวุโสโปรดเรียกข้าว่าจี้หนิงเถิด

เด็กน้อยจี้หนิง โคชราก้าวเท้าขึ้นแตะบนอาสนะยักษ์บนพื้น เจ้าครุ่นคิดหรือไม่ว่าเหตุใดอาสนะเหล่านี้จึงมีขนาดใหญ่โตนัก?”

จี้หนิงขบคิดชั่วขณะแล้วตอบว่า เมื่อตอนที่ข้าเห็นพวกมันเป็นครั้งแรกข้าก็ไม่เข้าใจเช่นกัน แต่เมื่อได้ทราบว่าเซียนอมตะจูหัวก็ยังมิใช่ประมุขคนแรกของสถานที่แห่งนี้ข้าจึงคาดเดาว่าทิพยสถานแห่งนี้คงเคยถูกครอบครองโดยพวกยักษ์หรือเผ่าพันธุ์ที่มีร่างกายใหญ่โตอื่นๆ

ถูกต้องแล้ว หนึ่งในสาเหตุที่ท่านเซียนจูหัวมีพลังกล้าแข็งจนเป็นผู้อมตะเสเพลที่มีชีวิตยืนยาวที่สุดในประวัติศาสตร์ก็เพราะได้รับพลังจากทิพยสถานที่มีเบื้องหลังอันยิ่งใหญ่แห่งนี้เอง ท่านเซียนคาดเดาว่าสถานที่แห่งนี้สมควรเป็นที่ซึ่งเหล่าเทพอสูรอยู่อาศัยมาก่อนจึงได้กว้างใหญ่ถึงเพียงนี้

มันหยุดเล็กน้อยก่อนกล่าวต่อไป ท่านเซียนเองเมื่อครั้งยังหนุ่มก็ต้องผ่านการทดสอบทั้งสามนี้เช่นกัน การทดสอบสามด่านและข้อกำหนดที่ว่าผู้เข้าทดสอบต้องเป็นผู้มีกายาเทพอสูรเป็นระเบียบที่ตกทอดมาจากประมุขคนแรกซึ่งน่าจะเป็นเทพอสูรผู้ทรงอิทธิฤทธิ์ จากการจัดวางของอาสนะเหล่านี้คาดว่าท่านผู้นั้นคงเคยนั่งในตำแหน่งประธานและทำการอรรถาธิบายวิถีแห่งเต๋าท่ามกลางเหล่าเทพอสูรนับร้อยที่น้อมรอรับฟัง…”

………

จี้หนิงและโคชราสีดำที่ช่างพูดคุยนี้สนทนากันต่ออีกครู่ใหญ่ ก่อนที่จี้หนิงจะอดรนทนมิได้กล่าวถามออกไป อะไรคือสิ่งที่ข้าจะได้รับในฐานะประมุขคนที่ห้าของสถานที่แห่งนี้? ในเมื่อท่านเซียนทรงอิทธิฤทธิ์ถึงเพียงนั้น ท่านสมควรตกทอดบางสิ่งบางอย่างไว้ให้แก่ทายาทบ้างกระมัง?”

โคชรานิ่งเงียบไปชั่วขณะ ก่อนกะพริบตาทอดถอนใจ

ข้าต้องขอแสดงความเสียใจด้วย สมบัติที่ท่านเซียนจูหัวตกทอดเอาไว้ถูกส่งมอบให้แก่บี่ไปหมดสิ้นแล้ว เมื่อบี่จบชีวิตลงที่เบื้องนอกทุกประการก็สาบสูญไป สมบัติอื่นๆนอกจากนั้นยังคงถูกเก็บรักษาเอาไว้ที่นิเวศน์แห่งนี้ ทว่าเจ้ายังไม่สามารถครอบครองมัน

ทำไมถึงเป็นเช่นนั้น ข้ามิได้เป็นประมุขคนปัจจุบันแล้วหรอกหรือ?” จี้หนิงรีบสอบถาม

โคชราส่ายหน้าด้วยความสงสารระคนอ่อนใจ นี่มีอันใดน่าประหลาด? หากจะเปรียบเทียบก็เสมือนกับการที่เจ้าได้รับสมบัติวิเศษประเภทเก็บของแต่กลับไม่สามารถสร้างพันธะครอบครอง เมื่อเป็นเช่นนั้นเจ้าไหนเลยนำเอาสิ่งของข้างในออกมาได้? ตัวเจ้าในปัจจุบันเพียงได้รับอนุญาตให้เขาสู่ห้องโถงหลักแห่งนี้เท่านั้น

จี้หนิงทั้งผิดหวังทั้งงุนงงต่อสิ่งที่ได้รับฟัง ส่วนโคชรายังคงกล่าวต่อไป

จงเร่งฝึกฝนตนเองให้บรรลุถึงระดับสาวกตำหนักม่วงแล้วสร้างพันธะครอบครองกุญแจนิเวศน์ชิ้นนี้ เมื่อใดที่เจ้าทำสำเร็จเมื่อนั้นเจ้าจึงมีสิทธิ์เข้าสู่พื้นที่ส่วนต่อไปและได้รับสมบัติที่เก็บรักษาอยู่ในพื้นที่นั้น

เมื่อคำพูดสิ้นสุด เครื่องรางสีเทาเข้มก็ปรากฎขึ้นกลางอากาศแล้วค่อยๆลอยลงบนพื้นอาสนะอย่างนิ่มนวล

จี้หนิงก้มลงเก็บเครื่องรางที่เป็นกุญแจนิเวศน์ขึ้นมาสำรวจ เครื่องรางชิ้นนี้ดูเผินๆไม่มีอันใดพิเศษ มีเพียงตัวอักษรโบราณหวัดยุ่งเหยิงจารึกอยู่หนึ่งตัวว่า ‘ขวา’ น่าประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นตัวอักษรนี้มาก่อนแต่กลับเข้าใจความหมายของมันได้ในทันทีที่มองผ่านเป็นครั้งแรก เขารีบเก็บมันเข้าไปในสมบัติวิเศษของตน

ในเมื่อเจ้าเข้าใจเรื่องราวทุกประการแล้วก็ถึงเวลาที่สมควรจะต้องจากไป ข้าจะส่งเจ้ากลับไปยังทะเลสาบอสรพิษเหินหาว…”

ช้าก่อน!” จี้หนิงรีบส่งเสียงทัดทาน

ยังมีเรื่องอื่นใดอีกหรือ?”

เพียงนี้เพียงนี้เท่านั้นหรือ?” จี้หนิงกล่าวอุทธรณ์ ที่ข้าสู้ฝ่าฟันเอาชีวิตรอดมาได้ ก็เพื่อรับกุญแจนิเวศน์ที่ไม่สามารถใช้งานได้ชิ้นนี้เท่านั้นหรือ?”

โคชรากะพริบตาถี่ๆ นี่จะโทษผู้ใดได้ ในเมื่อเจ้าของนิเวศน์รุ่นก่อนล้วนเสียชีวิตหมดสิ้น ข้าเองก็เป็นเพียงจิตวิญญาณที่ไม่มีสมบัติใดๆในครอบครอง ส่วนวิชาที่เจ้าฝึกฝนก็คือประกายชาดเก้าชั้นฟ้าที่เป็นวิชากายาเทพอสูรอันดับหนึ่งอยู่แล้วมีแล้ว! เจ้าเคยได้ยินสิ่งที่เรียกว่าเคล็ดวิชาเพ่งจิตมาก่อนหรือไม่?” มันร้องออกมาอย่างรำลึกขึ้นได้

เคล็ดวิชาเพ่งจิตเป็นสุดยอดวิชาที่ช่วยสร้างเสริมความแข็งแกร่งให้แก่จิตใจของผู้ฝึก แทบทั้งหมดล้วนเป็นเคล็ดลับที่เพียงถ่ายทอดภายในชาติตระกูลชั้นสูง ข้าจะถ่ายทอดให้แก่เจ้ารีบเอาหมึกและพู่กันออกมา

ในใจของจี้หนิงอดมิได้ต้องหวนระลึกไปถึงภาพวาดเทพธิดาหนี่วา เขาเรียกเอาหมึก พู่กัน และหนังสัตว์ผืนใหญ่ออกมาอย่างไม่มั่นใจนัก

โคชราสีดำจดจ้องไปที่พู่กันและบังคับให้มันลอยขึ้นจุ่มลงในน้ำหมึก ข้าเองก็ฝึกฝนพลังแห่งจิตมาเป็นเวลานานแสนนาน ถึงอาจจะยังด้อยกว่าเจ้าแต่การบังคับพู่กันแค่นี้ยังไม่นับเป็นอย่างไรได้

พู่กันที่ลอยอยู่ในอากาศถูกขีดลากไปมาจนในที่สุดภาพของพระพุทธที่มีพระพักตร์เมตตากรุณาก็ปรากฎขึ้นบนผืนหนังสัตว์ ที่ด้านหลังของท่านมีดวงอาทิตย์และดวงจันทร์ทอแสงรัศมีแผ่ไพศาล

รู้สึกอย่างไรบ้าง?” โคชราจ้องมองผลงานพลางกล่าวด้วยความภาคภูมิใจ ภาพ พุทธะ ตะวัน จันทรานี้แสดงถึงพระพักตร์ที่แท้จริงของพุทธองค์ ในอดีตท่านเซียนจูหัวมักใช้ในการฝึกฝนจนข้าเองก็จดจำได้ขึ้นใจ ถึงแม้รูปที่ข้าวาดขึ้นนี้จะไม่อาจเปรียบเทียบได้กับภาพวาดฉบับจริง แต่หากเจ้าตั้งใจฝึกฝนก็น่าจะประสบความสำเร็จได้เช่นกัน

เมื่อเห็นจี้หนิงยังคงมีสีหน้าไม่มั่นใจ มันจึงอธิบายต่อ

การจะเข้าสู่วิถีแห่งเต๋าอันยิ่งใหญ่ เพียงแค่การฝึกฝนทางกายภาพนั้นยังไม่เพียงพอ จิตใจของเจ้าต้องสามารถตีความและเข้าถึงความลึกล้ำที่ซ่อนเร้นอยู่ภายในด้วย…”

เมื่อเห็นสีหน้าอันผิดหวังของจี้หนิงที่ยิ่งมายิ่งแสดงออกอย่างชัดแจ้ง มันเริ่มคาดเดาได้ในที่สุด

ที่แท้เจ้าเรียนรู้เคล็ดวิชาเพ่งจิตอยู่ก่อนแล้ว อืมม์นี่จึงมีเหตุผลและสามารถอธิบายได้ว่าเหตุใดเจ้าจึงมีพลังแห่งจิตที่เข้มแข็งถึงเพียงนั้น

มันก้มหน้าครุ่นคิดหาหนทางต่อไป ในขณะที่จี้หนิงเฝ้ารอคอยด้วยความคาดหวัง โคชราสีดำติดตามอยู่ข้างกายผู้อมตะจูหัวมาเนิ่นนาน มันสมควรมีความรอบรู้อันกว้างขวาง

ข้านึกอะไรออกแล้ว ก่อนหน้านี้เจ้าใช้พลังแห่งจิตตานุภาพบังคับศัสตราวุธหลายพันเล่มเข้าจู่โจมหุ่นวิญญาณจนประสบผลสำเร็จ เคล็ดวิชานี้น่าจะเหมาะสมกับเจ้าเป็นที่สุด โคชรากล่าวด้วยความลิงโลดยินดี

ในอดีตเมื่อครั้งที่ข้าติดตามท่านเซียนเดินทางฝึกฝนฝีมือ ข้ามีโอกาสได้เห็นท่านสังหารศัตรูอันร้ายกาจที่มีพลังในการควบคุมพยุหะกระบี่บิน ท่านเซียนรู้สึกว่านี่เป็นเคล็ดวิชาอันร้ายกาจจึงทำการศึกษาค้นคว้าจนบรรลุถึงแก่นแท้ของมัน ข้าจะคัดลอกออกมาให้กับเจ้า เคล็ดวิชานี้มีชื่อว่า พยุหะพันกระบี่จำลอง’ ” 

………………………………………………………………………………………………………………………………

ติชมผลงาน พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น:

https://www.facebook.com/Desolate-Era-แปลไทย-152606241836045/?ref=aymt_homepage_panel

 

ผู้เขียน: thaidesolateera

เพียงขีดเขียนเรื่อยเปื่อย หวังว่าสักวันอิฐที่ปามั่วซั่วจะชักนำหยกออกมาได้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s