เล่มที่2 บทที่17: ประกายกระบี่คลุมนภา

Desolate Era เล่ม2: ทะเลสาบแห่งเทือกเขาตะวันออก

บทที่ 17: ประกายกระบี่คลุมนภา

“โอหังบังอาจ!” ชิวเยี่ยมิอาจข่มกลั้นอีกต่อไป

“โอหังบังอาจแล้วจะเป็นไร ในเผ่าหินเหล็กอันน้อยนิดนี้ ข้าสามารถทำทุกสิ่งได้ตามต้องการ ข้าให้ความสนใจในตัวเจ้าก็นับเป็นวาสนาของเจ้า จงติดตามข้ามาแต่โดยดี อย่าได้เป็นเช่นสตรีโง่งมคนก่อนที่ยินยอมตายไม่ยอมสยบ สุดท้ายข้าสังหารครอบครัวของนางจนหมดสิ้น ขายผู้คนทั้งหมดในเผ่าไปเป็นทาส ถ้าเจ้าไม่อยากให้น้องชายของเจ้าและชาวเผ่าต้องประสบชะตากรรมก็จงใคร่ครวญดูให้ดี”

บรรดาชนเผ่าส่วนใหญ่นั้นเป็นพวกเถรตรงไม่คิดหน้าคิดหลังทั้งยังไม่กลัวความตาย โดยเฉพาะสตรีชาวเผ่าที่งดงามส่วนใหญ่ล้วนถูกเทิดทูนเป็นดั่งสมบัติของชนเผ่า พวกนางยินยอมรักษาศักดิ์ศรีด้วยการฆ่าตัวตายมากกว่าที่จะยอมรับชะตากรรมของการถูกย่ำยี เกราะกล้าแกร่งจึงรีบกล่าวข่มขู่เอาไว้ก่อน

“ท่านหัวหน้าผู้สูงส่ง…” ผู้นำเผ่าหินเหล็กรีบกล่าวไกล่เกลี่ย “ผู้คนเหล่านี้ล้วนมิใช่ชาวเผ่าหินเหล็กเรา พวกเขาล้วนมาจากตระกูลใหญ่”

“ตระกูลใหญ่งั้นหรือ?” เกราะกล้าแกร่งยังคงไม่ใส่ใจ “ข้ายังสงสัยว่าเหตุใดเผ่าหินเหล็กอันน้อยนิดนี้จึงให้กำเนิดหญิงงามเยี่ยงนี้ได้ ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง”

“แม่นางน้อย เจ้าจงบอกข้าว่าเจ้ามาจากเผ่าไหนตระกูลใด?” เกราะกล้าแกร่งฉวยโอกาสที่กล่าววาจาก้าวไปเบื้องหน้า ยืนมือหมายสัมผัสร่างของชิวเยี่ย

แต่คำตอบที่มันได้รับกลับเป็นเท้าที่ถีบสวนกลับมาด้วยโทสะที่ดุดัน ทั้งยังว่องไวดั่งสายฟ้า!

เกราะกล้าแกร่งถูกถีบเข้าที่ทรวงอกอย่างรุนแรง ไม่เพียงกระแทกแผงเกราะของมันจนแตกทำลาย ยังส่งร่างของมันลอยลิ่วไปไกลโข

“บังอาจ!” เหล่านักรบเผ่าภูผาทมิฬกระชากอาวุธออกจากฝัก

เกราะกล้าแกร่งผุดลุกขึ้น ปาดเช็ดคราบโลหิตที่มุมปาก ยกมือสกัดเหล่านักรบจากชนเผ่าเดียวกันเอาไว้ นักรบเผ่าภูผาทมิฬพากันหยุดมือ พวกมันรู้จักนิสัยของเกราะกล้าแกร่งเป็นอย่างดี

“จบสิ้นแล้ว”

“สตรีนางนี้ต้องเผชิญชะตาอันโหดร้ายสุดคาดคิด”

ในยามที่เกราะกล้าแกร่งบันดาลโทสะถึงขีดสุด มันจะพยายามสะกดระงับแล้วคิดอ่านหาทางว่าจะระบายอารมณ์เยี่ยงใดจึงสาสมแก่ใจที่สุด

เกราะกล้าแกร่งหยีตาเขม้นมองมายังพวกจี้หนิงทั้งสาม “เพลงเตะที่รุนแรงนัก จงบอกข้ามาว่าพวกเจ้าสังกัดเผ่าไหนตระกูลใดกันแน่?”

“เบิ่งตาสุนัขของพวกเจ้าให้ดี” มือของม่ออู่ยกชูป้ายสัญลักษณ์ใบหนึ่ง

ป้ายสัญลักษณ์ที่มีตัวอักษรเพียงคำเดียว… ‘จี้’!

ใบหน้าของนักรบเผ่าภูผาทมิฬที่รายล้อมกลับกลายเป็นซีดเผือด ทั้งหมดรีบส่งสายตาไปทางเกราะกล้าแกร่งที่สีหน้าก็ไม่ดีกว่าสักเท่าใด มันรีบก้มกายทำความเคารพ “โปรดอภัยที่พวกข้าล่วงเกินโดยไม่รู้ความ”

สายตาของม่ออู่เต็มไปด้วยความสมเพชเหยียดหยาม มันติดตามจี้หนิงมาระยะหนึ่งจนรู้จักนิสัยของนายน้อยผู้นี้ดีว่าเขานั้นชิงชังเหล่าผู้ก่อกรรมทำเข็ญเพียงใด

สายตาของชิวเยี่ยก็ปราศจากความเมตตาสงสาร นางตั้งข้อรังเกียจบุคคลที่เบื้องหน้าตั้งแต่เมื่อมันประโคมโอ่ว่าล้มล้างชนเผ่าขายผู้คนเป็นข้าทาสเพียงเพราะไม่ได้ครอบครองสตรีนางหนึ่ง ตัวนางเองไยมิใช่ประสบชะตากรรมของการที่ชนเผ่าถูกล้มล้าง ตนเองถูกขายเป็นทาสเช่นกัน?

จี้หนิงก็ไม่คิดปล่อยปละละเว้นคนโฉดชั่วผู้นี้ ถึงแม้เขาทราบดีว่าเรื่องราวเช่นนี้เกิดขึ้นไม่เว้นแต่ละวันในโลกแห่งเขตแดนร้างนี้ แต่เมื่อได้ประสบเหตุต่อหน้าเขาย่อมไม่อาจเพิกเฉย เมื่อคำนึงถึงชะตากรรมของเหล่าชนเผ่าที่ครอบครัวถูกสังหาร ตนเองตกเป็นทาส ความคิดสังหารก็ก่อตัวขึ้นในใจของเขา

ทันใดนั้นเกราะกล้าแกร่งพลันแผดเสียงหัวเราะดังลั่น “ฮาฮา ดูท่าพวกเจ้าทั้งสามล้วนบังเกิดจิตอำมหิต ช่างไม่ทราบว่าควรเรียกว่าเป็นความโง่เขลาหรือว่าไม่รู้จักประมาณตนกันแน่”

เกราะกล้าแกร่งแค่นหัวร่อกล่าวต่อไป “ต่อให้มาจากตระกูลจี้แล้วจะเป็นไร บุตรหลานตระกูลใหญ่มากมายเท่าใดที่ฝังชีวิตไว้ระหว่างการเดินทางฝึกฝนในพื้นที่ทะเลสาบแห่งขุนเขาตะวันออกนี้ ขอเพียงเข่นฆ่าจนสิ้นซาก คนของตระกูลจี้ไหนเลยสืบทราบได้ว่าเป็นฝีมือของสัตว์อสูรหรือของผู้ใด”

“พวกเจ้าเข้าใจแล้วหรือไม่ ในสถานที่แห่งนี้ศักดิ์ฐานะมิได้ความความถึงพลังอำนาจ ข้าต่างหากที่มีสิทธิ์กำหนดความเป็นตายของพวกเจ้าได้…”

“พวกเรา!” เกราะกล้าแกร่งพลันส่งเสียงตะโกนก้อง “สังหารบุรุษทั้งสองและจับกุมสตรีให้กับข้า เมื่อข้าเล่นสนุกจนพอใจแล้ว พวกเจ้าทุกคนล้วนสามารถเข้ามาตักตวงหาความสุขจากนาง!”

เหล่านักรบเผ่าภูผาทมิฬที่ติดตามเกราะกล้าแกร่งมาล้วนเป็นมือดีที่พร้อมขายชีวิตให้กับมัน พอได้รับคำสั่งก็พากันชักอาวุธถาโถมไปเบื้องหน้าโดยไร้ซึ่งความลังเล

“หาที่ตาย!” สุ้มเสียงทรงพลังดังสะท้อนจากเวหาเบื้องบนราวเสียงฟ้าลั่น

เงาร่างของบุรุษบนหลังวิหคขนาดยักษ์เหินร่อนอยู่เหนือท้องฟ้าของหมู่บ้านเผ่าหินเหล็ก ประกายกระบี่นับร้อยนับพันสายสาดคลุมลงมาจากท้องนภา บรรดานักรบเผ่าภูผาทมิฬบนพื้นล้วนถูกสับสังหารเสียชีวิต

เมื่อเสียงร้องด้วยความเจ็บปวดและหยาดโลหิตที่สาดกระจายสิ้นสุดลง ร่างของนักรบร้อยกว่าคนของเผ่าภูผาทมิฬทอดเกลื่อนอยู่บนพื้น บ้างถูกทะลวงเป็นรูบ้างถูกสะบั้นเป็นชิ้นส่วน โดยที่ไม่มีผู้ใดของเผ่าหินเหล็กได้รับบาดเจ็บแม้แต่น้อย ความเงียบเคลื่อนเข้าปกคลุมทั่วบริเวณ

ร่างของเกราะกล้าแกร่งสั่นสะท้านโดยมิอาจข่มกลั้น สายตากวาดมองสภาพศพของเหล่านักรบผู้ติดตามแล้วเพ่งมองขึ้นไปยังบุรุษบนหลังวิหคยักษ์ “ยอดฝีมือ… เหนือธรรมชาติ…”

พวกจี้หนิงทั้งสามและชาวเผ่าหินเหล็กต่างเพ่งมองขึ้นไปบนท้องฟ้าด้วยความรู้สึกที่แตกต่าง

บุรุษผู้นั้นลอยตัวขึ้นจากหลังวิหคยักษ์ เหินร่างลงบนพื้นอย่างสง่างาม โอบกระบี่น้อมคำนับจี้หนิงด้วยความเคารพ “นายน้อย”

ภาพที่บังเกิดเบื้องหน้าส่งให้เกราะกล้าแกร่งและชาวเผ่าหินเหล็กตกตะลึงพรึงเพริด ต่อให้เป็นตระกูลจี้ ยอดฝีมือระดับเหนือธรรมชาติก็นับเป็นผู้มีศักดิ์ฐานะอันสูงส่ง พวกมันไหนเลยคาดคิดว่ายอดฝีมือระดับสูงเช่นนี้กลับแสดงความเคารพต่อเด็กหนุ่มผู้หนึ่ง

“นายท่านได้โปรดละเว้นชีวิต” เกราะกล้าแกร่งรีบโถมเข้ามาคุกเข่าที่เบื้องหน้าของจี้หนิง “สิ่งที่ข้าเอ่ยมาทั้งหมดเพียงเป็นการข่มขู่เท่านั้น ข้าไม่เคยกระทำเรื่องเหล่านั้นมาก่อนเลย”

“ข้ายังพกพาสมบัติวิเศษที่ได้จากการเก็บบรรณาการติดตัวมาชิ้นหนึ่ง ขอเพียงนายท่านปรานีละเว้น ข้ายินยอมมอบสมบัตินี้…”

เกราะกล้าแกร่งพลันฉวยโอกาสดีดร่างขึ้น มือข้างขวาใช้ออกด้วยกระบวนท่ากรงเล็บมุ่งเป้าไปที่ลำคอของจี้หนิง การจู่โจมกระทันหันจากระยะประชิดเช่นนี้ มันมั่นใจว่าต่อให้อีกฝ่ายเป็นยอดฝีมือระดับธรรมชาติขั้นสูงสุดก็ไม่อาจหลบพ้นไปได้

แต่แล้วจี้หนิงเพียงตบฟาดฝ่ามือออกคราหนึ่ง แม้ใช้ออกทีกลับหลังบรรลุถึงก่อน ชิงตบฟาดลงบนกระโหลกศีรษะของเกราะกล้าแกร่ง ร่างของมันสั่นระริก โลหิตหลั่งไหลออกจากทวารทั้งเจ็ด ร่วงระทวยลงไปกองกับพื้นดุจดินเหลวกองหนึ่ง

“ช่างกลอกกลิ้งเจ้าเล่ห์นัก” จี้หนิงกล่าวพึมพำ

หมากของเกราะกล้าแกร่งตานี้กลอกกลิ้งอำมหิตเป็นอย่างยิ่ง คาดหวังว่าจะอาศัยสมบัติวิเศษเข้าล่อลวงความละโมบของจี้หนิงแล้วฉวยโอกาสลงมือคร่ากุม มันเมื่อไม่กล้าต่อกรกับยอดฝีมือระดับเหนือธรรมชาติก็ตระเตรียมใช้นายน้อยที่สูงศักดิ์ผู้นี้เป็นตัวประกัน น่าเสียดายผู้ที่มันเผชิญพบคือจี้หนิง

“ขออภัยด้วยนายน้อย เจ้าผู้นี้สวมชุดขนสัตว์แตกต่างจากคนที่เหลือ ข้าจึงไม่ทันสังเกต” ยอดฝีมือเหนือธรรมชาติผู้นั้นกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะ

“มิกล้า ศิษย์พี่ช่วยกำจัดพวกมันไปจนหมดสิ้นกลับช่วยพวกเราประหยัดเรียวแรงไปไม่น้อย” จี้หนิงกล่าวพร้อมเสียงหัวเราะเช่นกัน

ยอดฝีมือระดับเหนือธรรมชาติผู้นี้มีนามว่า ‘ว่านฟาง’ เป็นหนึ่งในศิษย์ทั้งเก้าคนของจี้ยี่ฉวน มีพลังฝีมืออยู่ในระดับเหนือธรรมชาติขั้นแรกเริ่ม

“หากนายน้อยลงมือด้วยตนเอง อาจยังหมดจดยิ่งกว่า” ว่านฟางสอดกระบี่คืนฝัก “ข้าเดินทางมาครานี้เพราะได้รับมอบหมายให้แจ้งข่าวสำคัญประการหนึ่ง”

“ข่าวสำคัญ?” จี้หนิงอดรู้สึกประหลาดใจมิได้ แม้ว่าเขารักษาการติดต่อกับเมืองเขตปกครองตะวันตกอยู่เสมอมา แต่ครานี้ผู้เดินสารกลับเป็นยอดฝีมือระดับเหนือธรรมชาติผู้หนึ่ง เขาย่อมคาดเดาได้ว่าเรื่องราวมีความสำคัญยิ่ง

“เช่นนั้นขอเชิญศิษย์พี่ทางด้านนี้” จี้หนิงรีบเชื้อเชิญอีกฝ่ายเข้าไปภายในบ้าน เขาหันไปยังชาวเผ่าหินเหล็กที่ยังคงตกตะลึงทำอะไรไม่ถูก “พวกเจ้าจงช่วยกันสะสางพื้นที่ ทางด้านเผ่าภูผาทมิฬนั้น อีกสักครู่ข้าจะไหว้วานให้ศิษย์พี่ดำเนินการให้ พวกเจ้าไม่ต้องกังวลใดๆทั้งสิ้น”

“ขอบพระคุณนายน้อย!” ผู้นำเผ่าหินเหล็กนามไต้สุนรีบชักชวนผู้คนในเผ่าคุกเข่ากราบกรานต่อจี้หนิงและว่านฟางที่เดินเข้าบ้านไป จนบัดนี้พวกมันจึงค่อยเข้าใจถึงศักดิ์ฐานะที่สูงส่งของจี้หนิง

ชาวเผ่าหินเหล็กลงมือสะสางสถานที่ด้วยสภาพจิตใจที่ยังตื่นเต้นสับสน เมื่อครู่พวกมันยังทำได้เพียงกราบกรานต่อผู้ที่เคยเป็นเจ้าของร่างเหล่านี้ ทว่าในชั่วพริบตาคนเหล่านี้กลับทอดร่างเป็นซากศพกระจัดกระจายอยู่บนพื้น

“คิดมิถึงกระมัง พวกเจ้าก็มีวันนี้เช่นกัน” ชายแขนเดียวใช้เท้าเตะซากร่างของเกราะกล้าแกร่ง สายตาที่จ้องมองเต็มไปด้วยความอาฆาตแค้น

………

ภายในบ้านพักของจี้หนิง

มีเพียงจี้หนิงและว่านฟางภายในห้อง

“ศิษย์พี่ เป็นเรื่องราวใดกันแน่ที่รบกวนให้ท่านต้องเดินทางมาด้วยตนเอง?”

ใบหน้าของว่านฟางเคร่งเครียดลง “เป็นเรื่องของสัตว์อสูร… อสรพิษเหินหาว!”

………………………………………………………………………………………………………………………………

ติชมผลงาน พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น:

https://www.facebook.com/Desolate-Era-แปลไทย-152606241836045/?ref=aymt_homepage_panel

 

 

 

 

Advertisements

ผู้เขียน: thaidesolateera

เพียงขีดเขียนเรื่อยเปื่อย หวังว่าสักวันอิฐที่ปามั่วซั่วจะชักนำหยกออกมาได้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s