เล่มที่2 บทที่11: เข้าเขตทะเลสาบ

Desolate Era เล่ม2: ทะเลสาบแห่งเทือกเขาตะวันออก

บทที่ 11: เข้าเขตทะเลสาบ

ขบวนของจี้หนิงบนหลังสัตว์ร้ายทั้งสามพุ่งทะยานออกจากแนวป่าอันหนาทึบ

“เป็นที่นี้เอง” ต้าลาชี้นิ้วไปเบื้องหน้า “ทะเลสาบตะวันออกคือที่นี้เอง”

เมื่อมองตามนิ้วของต้าลา ที่ปรากฏแก่สายตาคือทะเลสาบอันงดงามที่กว้างใหญ่ไพศาล ระลอกน้ำเต้นระริกสะท้อนประกายแดดของดวงอาทิตย์แห่งฤดูใบไม้ผลิ แว่วเสียงครีบหางมหึมาของสัตว์อสูรจำพวกปลาสะบัดพ้นผิวน้ำเป็นระยะ ในที่ไกลตายังสามารถพบเห็นสัตว์อสูรขนาดใหญ่โจนลงจับปลาในทะเลสาบ ที่แห่งนี้นับเป็นดินแดนแห่งสัตว์อสูรอย่างแท้จริง

“ทะเลสาบตะวันออก… ในที่สุดพวกเราก็มาถึง” จี้หนิงรำพึงกับตนเอง

ก่อนหน้านี้จี้หนิงออกเดินทางค้นหาสัตว์อสูรระดับเหนือธรรมชาติเพื่อทดสอบฝีมือไปทุกแห่งหน แต่สัตว์อสูรชั้นสูงเหล่านั้นไหนเลยพานพบได้โดยง่ายดาย หลังจากคว้าน้ำเหลวมาตลอดระยะเวลาหนึ่งเดือนเขาจึงเบนเข็มมุ่งมายังทะเลสาบตะวันออก ดินแดนแห่งนี้กินพื้นที่กว้างขวางเทียบได้กับเมืองขนาดใหญ่แห่งหนึ่ง กบดานไว้ด้วยสัตว์อสูรระดับสูงมากมาย เพียงแค่ที่ถูกบันทึกไว้ในบันทึกของตระกูลจี้ก็มีถึงสิบสองตน!

“ในบรรดาสัตว์อสูรมากมายที่อยู่อาศัยในพื้นที่ของทะเลสาบแห่งนี้มีจำนวนไม่น้อยที่เป็นระดับเหนือธรรมชาติ ข้าจึงไม่เชื่อว่าคราวนี้จะคลาดการเผชิญหน้ากับพวกมันไปได้อีก”

จี้หนิงนั้นเปรียบได้ดังโคหนุ่มเพิ่งงอกเขาไม่เกรงกลัวพยัคฆ์ร้าย แม้ทราบดีว่าทะเลสาบตะวันออกแห่งนี้กลืนกินชีวิตของยอดฝีมือตระกูลจี้ไปมากมายรวมทั้งท่านปู่แท้ๆของเขาเอง เขาก็ยังไม่หวาดหวั่นแม้แต่น้อย

“ม่ออู่ ชิวเยี่ย” จี้หนิงลอยตัวลงจากหลังของสัตว์พาหนะ “ทะเลสาบตะวันออกแห่งนี้เป็นดินแดนมรณะ สัตว์ร้ายที่พวกเราโดยสารมาก็ไม่อาจเคลื่อนไหวในน้ำ พวกเจ้าจงนำพวกมันกลับไปยังเผ่าหินเหล็ก และรอคอยข้าอยู่ที่นั่น”

คนทั้งสองลอบสบตากัน สุดท้ายทำได้แค่เพียงขานรับคำสั่งด้วยความเคารพ “ทราบแล้ว นายน้อย”

“ต้าลา” จี้หนิงกล่าวสืบต่อ “เจ้าร่วมทางไปกับข้า หลังจากที่แนะนำสถานที่โดยรอบบึงแห่งนี้แล้วเจ้าก็กลับคืนสู่เผ่าหินเหล็กได้เช่นกัน”

“ทราบแล้ว นายน้อย” ต้าลารับคำ

จี้หนิงสาวเท้าออกเดินทางทันที ต้าลาไม่กล้าชักช้ารีบแบกขวานยาวคู่มือเร่งฝีเท้าติดตามไป

ม่ออู่และชิวเยี่ยได้แต่ใช้สายตาที่เต็มไปด้วยความห่วงใยกังวลติดตามส่งจี้หนิงเข้าสู่ทะเลสาบตะวันออก ศักดิ์ฐานะของทั้งคู่ไม่อนุญาตให้พวกเขากล่าววาจาขัดแย้งใดๆ ทั้งทราบดีว่าด้วยระดับฝีมือของพวกตนต่อให้ติดตามไปก็ไม่สามารถช่วยเหลืออันใด

………

พื้นที่รอบทะเลสาบอันกว้างใหญ่ประกอบด้วยทัศนียภาพอันมหัศจรรย์มากมาย

“ในบริเวณโดยรอบรวมถึงเกาะแก่งใหญ่น้อยที่อยู่ลึกเข้าไปทางใจกลางของทะเลสาบ มีบ้างเป็นผืนดินอันแข็งกระด้าง มีบ้างเป็นทุ่งหญ้าอันอุดมสมบูรณ์ บางแห่งยังสามารถพบเห็นหมู่บ้านขนาดเล็กตั้งรกรากอยู่อาศัย ที่พึงระวังคือพื้นที่บางแห่งนั้นเป็นโคลนเลนอันไร้ก้น หากพลาดพลั้งถูกดูดจมลงไปก็ไม่มีทางรอดกลับมาได้” จี้หนิงเดินเคียงข้างต้าลาพลางรับฟังอีกฝ่ายบรรยายสภาพภูมิประเทศ

“เผ่าหินเหล็กของเราอาศัยอยู่ใกล้กับทะเลสาบตะวันออกมาหลายร้อยปีแล้ว พวกเรารู้ดีว่าเส้นทางใดสามารถใช้เดินทาง เส้นทางใดไม่อาจผ่านไปได้” ต้าลาอวดโอ่ด้วยความภาคภูมิใจ

“ข้าต้องการให้เจ้านำทางไปยังสถานที่ที่ถูกวงไว้เหล่านี้” จี้หนิงเรียกแผนที่ออกมากาง

สีหน้าของต้าลาเกิดการเปลี่ยนแปลง อกที่ยืดขึ้นหดแฟบลง “นี่… พื้นที่เหล่านี้ล้วนเป็นรังของสัตว์อสูรอันร้ายกาจ พวกเราไม่มีใครกล้าเฉียดเข้าใกล้”

“ข้าย่อมไม่บังคับเจ้าให้เข้าสู่พื้นที่อันตราย เจ้าเพียงนำข้าไปยังพื้นที่ใกล้เคียงแล้วชี้ทางให้ข้าเดินต่อไปเองก็พอ”

ต้าลาพยักหน้าที่เต็มไปด้วยหยาดเหงื่อผุดพราย “ตกลง นายน้อยโปรดตามข้ามา”

………

เวลาแรมเดือนผ่านไปในชั่วพริบตา แม้ได้ต้าลานำพาตัดผ่านเส้นทางลับหลายสิบเส้นสาย การเดินเท้าท่ามกลางดินแดนรอบทะเลสาบอันกว้างใหญ่ยังคงต้องใช้เวลาเนิ่นนาน อย่าว่าแต่จี้หนิงมิได้รีบร้อนอันใด เขาต้องการทำความรู้จักกับพื้นที่โดยรอบก่อน ภายหลังจากที่ระบุตำแหน่งของรังสัตว์อสูรต่างๆได้ครบถ้วนแล้วเขาย่อมสามารถใช้ท่าร่างฟ้ามนุษย์หลอมรวมเดินตัดผ่านผิวทะเลสาบเพื่อร่นระยะเวลาในการเดินทาง

“ที่นี่คือจุดสุดท้ายที่ถูกระบุไว้ในแผนที่ รังของพญาแรดยักษ์ ‘ราชันย์แรดวารี’ ที่มีร่างกายใหญ่โตราวกับขุนเขา” ต้าลาชี้มือไปในทิศทางเบื้องหน้าที่มีพืชน้ำขึ้นเบียดเสียดแน่นขนัด พืชน้ำที่สูงกว่าสามเมตรไหวลู่ไปมาเมื่อสายลมพัดผ่าน

“ประเสริฐ เจ้าสามารถกลับไปได้แล้ว เมื่อใดที่ข้ากลับถึงเผ่าหินเหล็ก ข้าจะตกรางวัลให้อย่างงาม”

“นายน้อยมอบให้แก่ข้าอย่างเพียงพอแล้ว” ต้าลารีบกล่าว

จากการร่วมเดินทางกับจี้หนิงในช่วงหนึ่งเดือนที่ผ่านมา ต้าลารับรู้แล้วว่าเด็กหนุ่มที่ดูหล่อเหลาอ่อนโยนผู้นี้มีฝีมือล้ำเลิศเพียงใด สัตว์อสูรจำนวนมากมายที่ทั้งสองพบพานในระหว่างทางแทบไม่มีตนใดที่รับมือจี้หนิงได้แม้แต่กระบี่เดียว น่าสมเพชต้าลาที่ต้องตัดใจอย่างหนักทุกครั้งที่ต้องละทิ้งซากอันล้ำค่าของสัตว์อสูรไว้เบื้องหลัง เพื่อติดตามจี้หนิงให้ทันเขาทำได้เพียงรีบแล่เอาส่วนที่มีค่าที่สุดของมันออกแล้วเร่งรุดเดินทางต่อไป

ก่อนที่จี้หนิงและต้าลาจะสนทนาต่อ พวกเขาก็พบเห็นกองกำลังที่ประกอบไปด้วยทหารนับร้อยนายบนเนินเขาใกล้เคียง กองทหารนั้นแสดงว่าพบเห็นพวกเขาเช่นกัน เงาร่างสิบสายเร่งความเร็วขึ้นมุ่งหน้ามาทางคนทั้งสอง

“พวกมันต้องการสิ่งใด?” จี้หนิงขมวดคิ้ว

“รีบหนีก่อน!” ต้าลารีบหันกายตระเตรียมวิ่งจากไป

ทหารในเกราะเหล็กสีฟ้าผู้หนึ่งพลันเร่งความเร็วขึ้นสกัดขวางต้าลาเอาไว้

“พวกเจ้าสองคนตามข้ามา” นายทหารเกราะเหล็กตะคอกอย่างเย็นชา ในขณะที่นายทหารอีกเก้านายติดตามเข้ามาสมทบ ทั้งหมดมิได้ให้ความสำคัญกับหนึ่งฉกรรจ์หนึ่งเยาว์วัยที่เบื้องหน้าแม้แต่น้อย

“นายท่านทั้งหลายต้องการสิ่งใดจากพวกเรา?” ต้าลารีบน้อมกายทำความเคารพ

“ข้าบอกให้พวกเจ้าตามมา พวกเจ้าก็ติดตามมา มิฉะนั้นก็จงทิ้งชีวิตเอาไว้ตรงนี้!”

ต้าลาลอบส่งสายตาสอบถามไปทางจี้หนิง

“ลองติดตามไปก็ไม่เห็นจะเป็นไร” จี้หนิงยังคงเยือกเย็น แม้ว่าเหล่าทหารเกราะฟ้าจะมิใช่ชนชั้นธรรมดาแต่ไหนเลยอยู่ในสายตาของเขา เขาเพียงไม่ต้องการเปิดฉากฆ่าฟันวุ่นวายเท่านั้น

ภายใต้การ ‘ควบคุมตัว’ ของทหารเกราะฟ้าทั้งสิบ จี้หนิงและต้าลาเดินขึ้นเนินไปยังที่ตั้งของกองทหาร

บนยอดเนิน ผู้คนหลายร้อยคนถูกมัดมือมัดเท้านอนอยู่กับพื้นในวงล้อมของทหารเกราะฟ้าราวหนึ่งร้อยคน บนแท่งหินที่กึ่งกลางวงนั่งไว้ด้วยชายหน้าตาดุร้ายที่สูงกว่าสองเมตร กล้ามเนืออันกำยำปูดโปนเห็นได้ชัดจากร่างบริเวณที่ชุดเกราะหนาหนักไม่ได้ปกคลุม

จี้หนิงจับจ้องไปที่ชายร่างยักษ์ หินอสูรในกระเป๋าของเขาเปล่งประกายร้อนลวกออกมา เขาเองก็รู้สึกได้ว่าชายร่างสูงผู้นี้มีรังสีประหลาดแผ่ออกจากร่างเช่นกัน

มนุษย์มีรังสีของมนุษย์ สัตว์อสูรก็มีรังสีของสัตว์อสูร ‘หินอสูร’ เป็นหนึ่งในของวิเศษที่จี้หนิงพกพาติดตัวมาจากเมืองเขตปกครองตะวันตก นี่เป็นของวิเศษตามธรรมชาติที่สามารถใช้ตรวจหาสัตว์อสูร เมื่อหินอสูรได้รับผลกระทบจากรังสีของสัตว์อสูร มันจะส่องแสงและเปล่งประกายความร้อนออกมา ในเมืองใหญ่ที่ร่ำรวยยิ่งกว่าเมืองเขตปกครองตะวันตกบางแห่งจะติดตั้งวัตถุที่จัดสร้างจากหินอสูรเหล่านี้ไว้ที่ประตูเมือง เมื่อใดที่สัตว์อสูรแปลงร่างเป็นมนุษย์แอบแฝงเข้าเมืองจะถูกตรวจจับได้ในทันที

“ต้าลา!”

“ท่านลุงต้าลา!”

เสียงร้องเรียกดังมาจากผู้คนสิบกว่าคนที่ถูกมัดอยู่บนพื้น ต้าลาจดจำออกได้ในทันทีว่านี่คือเพื่อนร่วมชนเผ่าของเขา

“ต้าลา รีบหนีไป มนุษย์ยักษ์ผู้นั้นคือสัตว์อสูร มันจะกินพวกเราทุกคน”

ต้าลายังคงงุนงงต่อสิ่งที่ได้ยิน

จี้หนิงจับจ้องไปยังชายร่างยักษ์ในชุดเกราะนั้น เขาสังเกตพบคราบโลหิตที่มุมปากของมัน ความคิดฆ่าฟันประทุขึ้นในใจของจี้หนิงทันที

“หุบปาก!” ทหารที่รายล้อมรีบเข้าไปขู่ตะคอกพลางเตะถีบเข้าใส่ชาวเผ่าที่ส่งเสียงเตือนต้าลาอย่างดุร้าย

“มนุษย์ที่รับใช้สัตว์อสูรมาประทุษร้ายมนุษย์ด้วยกันยังกล้าสั่งให้พวกข้าหุบปากงั้นรึ?”

“องครักษ์เกราะฟ้าแห่งตระกูลเที้ยมู่กลับกลายเป็นต่ำช้าถึงเพียงนี้ตั้งแต่เมื่อใด?”

“ข้าจึงไม่กลัวคนไร้ยางอายเช่นพวกเจ้า เตะข้าให้ตายเลยก็ย่อมได้!”

“หยุดเดี๋ยวนี้!” ชายร่างยักษ์ตะโกนสั่งด้วยเสียงที่ดังลั่นดุจฟ้าคำราม “หากเจ้าเตะมันจนตาย ข้าจะกินพวกเจ้าแทน”

องครักษ์เกราะฟ้ารีบหยุดเท้าล่าถอยไปยืนรักษาการณ์ดังเดิม

“ราชันย์แรดวารี!” องครักษ์เกราะฟ้าที่โกนศีรษะล้านเลี่ยนส่งเสียงตะคอกกลับไป “พวกเราจับตัวมนุษย์ห้าร้อยคนมามอบให้เจ้าแล้ว จงรีบปลดปล่อยนายน้อยคืนมา ตระกูลเที้ยมู่เราจะถือว่าไม่เคยมีเรื่องเช่นนี้เกิดขึ้น”

ดวงตาของจี้หนิงเป็นประกายเมื่อได้ยินองครักษ์เกราะฟ้าเรียกอีกฝ่ายว่าราชันย์แรดวารี ตามข้อมูลของตระกูลจี้มันเป็นสัตว์อสูรขั้นเหนือธรรมชาติระดับต้นที่เขากำลังต้องการพบ นี่นับว่าย่ำจนรองเท้าสึกหรอไม่พบพาน ยามพบพานกลับง่ายดายมิต้องถามหา!

………………………………………………………………………………………………………………………………

ติชมผลงาน พูดคุยแลกเปลี่ยนความคิดเห็น:

https://www.facebook.com/Desolate-Era-แปลไทย-152606241836045/?ref=aymt_homepage_panel

 

 

 

 

Advertisements

ผู้เขียน: thaidesolateera

เพียงขีดเขียนเรื่อยเปื่อย หวังว่าสักวันอิฐที่ปามั่วซั่วจะชักนำหยกออกมาได้

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s